Pllakat e 21 Janarit nuk janë fushë beteje

Në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, katër pllaka kujtojnë Ziver Veizin, Hekuran Dedën, Aleks Nikën dhe Faik Myrtajn, protestuesit e vrarë më 21 janar 2011 para Kryeministrisë. Të dielën në mbrëmje, kryetari i grupit parlamentar socialist, Taulant Balla, njoftoi se ato pllaka u dhunuan.

Kush e bëri, nuk dihet. Në reagimin e tij nuk thuhej as sa pllaka u dëmtuan, as kush e kreu dëmtimin, dhe deri në mbyllje të ditës nuk kishte njoftim për ndonjë hetim zyrtar. Megjithatë, Balla shkoi menjëherë te fajtori: ai akuzoi Sali Berishën se kishte paguar dhe kishte dhënë porosi për dëmtimin, pa paraqitur asnjë provë publike.

Kjo është mënyra më e keqe për t’i nderuar të vrarët. Ngjarjet e 21 janarit mbeten një nga plagët më të ndjeshme të politikës shqiptare dhe një çështje që e heton SPAK. Kur kujtesa e katër njerëzve të vrarë kthehet në lëndë postimesh, rrezikojmë që memoriali të shihet si pronë e njërës palë dhe dhunimi i tij si “përgjigje” ndaj saj. Pllakat nuk u përkasin partive; u përkasin familjeve dhe qytetit.

Heshtja e PD-së, nga ana tjetër, nuk është përgjigje. Edhe nëse akuza e Ballës është e pabazë, një parti që thërret qytetarët në rrugë ka detyrë të thotë qartë se memorialet dhe pllakat përkujtimore nuk preken, ashtu si ministri i Kulturës, Blendi Gonxhja, dënoi një ditë më parë dëmtimin e monumenteve gjatë protestave. Dhuna ndaj kujtesës nuk bëhet më e pranueshme sepse shënjestra duket se i përket kampit kundërshtar.

Propozojmë tri hapa. Policia dhe prokuroria të bëjnë publike nëse kanë nisur hetim dhe nëse ka pamje kamerash nga zona. Pllakat të riparohen brenda javës, në praninë e familjeve të të vrarëve. Dhe dy kryetarët e grupeve parlamentare, Balla dhe Bardhi, ta dënojnë dhunimin me një deklaratë të përbashkët, pa emra fajtorësh derisa t’i gjejë drejtësia. Do të ishte gjesti i vetëm i kësaj jave ku të dyja palët thonë të njëjtën gjë.