Auditori bosh nuk është fitore për askënd

Sindikata e universiteteve vendosi të martën në mbrëmje që nga sot mësimi në universitetet publike të bojkotohet pa afat. Pedagogët do të jenë çdo ditë në shesh, krah studentëve, deri në një njoftim të dytë. Është vendimi më i rëndë që trupa akademike ka marrë që nga nisja e protestave më 13 tetor.

Sindikata ka të drejtë në një pikë thelbësore: pedagogët nuk mund të shtiren sikur gjithçka është normale kur studentët e tyre shoqërohen, gjykohen dhe lëndohen në rrugë. Kërkesa e saj për një hetim të pavarur mbi përdorimin e forcës që nga 13 tetori është e arsyeshme dhe duhet marrë seriozisht.

Por bojkoti pa afat ka edhe një kosto që nuk e paguan as qeveria, as sindikata. E paguajnë studentët e vitit të parë që sapo kanë hyrë në auditor, ata që duhet të diplomohen në pranverë dhe familjet që paguajnë qira në Tiranë për një semestër që nuk po zhvillohet. Një protestë për arsim cilësor nuk mund të matet me numrin e ditëve pa mësim.

Prandaj bojkoti ka nevojë për dy gjëra që sot i mungojnë: një afat të qartë rishikimi dhe një listë kërkesash që mund të plotësohen. Dorëheqja e kryeministrit është kërkesë politike; hetimi i pavarur, trajtimi ligjor i të ndaluarve dhe kushtet në universitete janë kërkesa që mund të negociohen që nesër.

Qeveria, nga ana e saj, nuk mund ta zgjidhë këtë krizë duke rivendosur karriget para Kryeministrisë. Nëse dialogu ka kuptim, ai duhet të nisë me atë që kërkojnë edhe pedagogët, edhe Avokati i Popullit: një hetim që nuk e kontrollon pala që hetohet. Çdo ditë pa këtë hap e mban auditorin bosh një ditë më shumë.